Al een aantal jaar maak ik werk rondom levens van bijbelse figuren. Altijd staat daarin voor mij de paradoxale samenkomst tussen hemel en aarde centraal. Zo heb ik een viertal lezingen gehouden en een boek uitgegeven over het leven van Maria. In deze werken wordt Maria neergezet als voorbeeld, die in ieder mens op een bepaald moment van zijn of haar leven weerspiegeld wordt.   In mijn nieuwste werk staat een tegenovergesteld leven centraal. Het leven van Judas Iskarot. Zijn leven wordt juist gekenmerkt door het onmogelijk samenkomen van het hemelse en aardse. Hoewel Judas beide werelden wil samenbrengen, brengt deze samenkomst voornamelijk verwarring bij hem teweeg. Bij hem veroorzaakt Christus een onleefbare verwarring. Eenzelfde verwarring die nog steeds heden ten dage door velen ervaren en geuit wordt. Het is voor mij een uitdaging om mijn fascinatie voor deze verwarring te uiten, te registreren en vast te leggen. Judas Iscariot is een collage van (video)beelden en teksten; deels gevonden en bewerkt; deels zelf gemaakt. De reden van mijn gebruik van bestaande beelden en teksten is dat ik de toeschouwer wil laten zien dat de verwarring niet enkel in mijn werk tot uiting komt (en dus een persoonlijke ervaring is), maar een ervaring van alledag; overal zichtbaar. De verwarring van Judas is mijns inziens een universele verwarring.   Via een vijftal videowerken en een pamflet probeer ik de verwarring van Judas te tonen, en visueel te maken. Al de videowerken zijn repetitief en te typeren als ‘moving images’. Als men de ruimte binnenkomt, stapt men in het licht; één videowerk staat geprojecteerd op de deur. Zoals Judas ook deed, stapt de bezoeker waarschijnlijk uit het licht om vanaf een afstand naar het geprojecteerde te kijken. Wat hij te zien krijgt is een bovenmenselijke wolkenhemel, met welgeteld zeven zonnen, die allen langzaam oplichten. Naast deze projectie zijn er twee andere projecties te zien: een haast abstract werk van vage groene vormen die haastig naar boven bewegen en een videowerk van een gestorven lelie: groots en gedetailleerd. Aan de andere kant van de ruimte staan twee televisieschermen. Beide tonen zij een persoon. De ene persoon kijkt wild om zich heen, alsof hij zoekt en nooit zal vinden. Het is een loop van een scène uit de film Jesus Christ Superstar. De andere persoon, gepositioneerd naast het verwarde karakter, is een man in een donkere ruimte die stilzwijgend een knalrode appel poetst, alsof hij niets anders kan (loop van scène uit de videoclip Sonne van Rammstein). De twee personen tonen ons de verwarde positie van Judas Iskarot, die zocht en nooit vond; die continu opnieuw uit het paradijs gezet werd. Op de achtergrond speelt muziek. Zachtjes hoort men een stem een liedje neuriën. Deze muziek is gemaakt in samenwerking met de IJslandse producer Sveinbi.   Samen met de vijf videowerken wordt ook een pamflet uitgebracht. Dit pamflet is een collage van korte teksten die allen op hun eigen manier een invulling geven aan het leven van Judas. Het is een combinatie van teksten uit de bijbel, de film Jesus Christ Superstar en songteksten van Björk, Rammstein en Nynke Laverman. Het pamflet wordt gegeven aan bezoekers voordat zij de ruimte binnen gaan.